Image 1 / 1

    Fase 1:
    In fase 1 koos u beiden voor elkaar. 

    Fase 2:
    In fase 2 bent u gekomen toen uw relatie niet meer “okay” was. Velen komen in deze fase sluimerend terecht. Anderen van de ene op de andere dag. De liefdesrelatie is niet meer wederzijds. Er ontstaan irritaties en ruzies, die niet meer opwegen tegen het in stand laten van de relatie. Een van de partners zal dan zeggen dat zij/hij wenst te scheiden. Dat is dan de scheidingsmelding. 
    Het is belangrijk om die fase 2 nu als afgesloten te zien en er alles aan doen om die fase afgesloten te houden. U richt u zich op wat gaat komen en de nieuwe toekomst en uitdaging. 
    Wederzijds respect is het sleutelwoord.

    Fase 3:
    In fase 3 gaat u zaken regelen:

    • De vermogensrechtelijke situatie, uw schulden en bezittingen, zoals de koopwoning, in de  Vaststellingsovereenkomst (ofwel convenant).
    • Zijn er kinderen, dan moet een Ouderschapsplan worden gemaakt en moet de communicatie tussen de ouders goed worden geregeld. 



    Fase 4:
    Fase 4 kenmerkt zich door nieuwe verhoudingen en nieuwe of andere verantwoordelijkheden.  

    De Vaststellingsovereenkomst. 
    Tijdens de mediation maakt u afspraken met uw partner. Deze worden door de mediator vastgelegd in een overeenkomst. De mediator draagt zorg dat afspraken op een fatsoenlijke manier tot stand komen.  Als u voor de wet gehuwd bent wordt deze overeenkomst samen met het scheidingsverzoek aan de rechter voorgelegd. Maar bent u niet voor de wet gehuwd, dan is inschakeling van de rechter niet noodzakelijk. 

    Onderwerpen van bespreking zijn onder meer:  

    • Woning, koopwoning of huurwoning.
    • Wie waar gaat wonen.
    • Wie de woning verlaat en wanneer.
    • Inboedel.
    • Schulden en spaartegoeden.
    • Pensioenrechten.
    • Alimentatie (partner en/of kinderen).
    • Verzorging kinderen (het Ouderschapsplan).
    • Kwijting en decharge.
    • Verschillen van mening. 


    Het ouderschapsplan
    Ouders met minderjarige kinderen moeten als zij gaan scheiden een ouderschapsplan maken. De mediator maakt deze aan de hand van de wensen van de ouders. 

    In het ouderschapsplan moeten de afspraken over:

    • Over de verdeling van de verzorging en opvoeding van de kinderen;
    • De kosten van de verzorging en opvoeding van de kinderen (de zogeheten kinderalimentatie);
    • De communicatie tussen ouders als het om de kinderen gaat.



    Belangrijk is dat de ouders het ouderschapsplan niet als vrijblijvend zien, maar als harde afspraak tussen de ouders enerzijds en de kinderen anderzijds. Kinderen zijn gebaat bij één lijn die de ouders stellen dus een identieke uitleg geven aan wat in het ouderschapsplan is opgenomen.   

    Is de communicatie tussen de ouders niet goed, dan zullen daarover afspraken moeten worden gemaakt. Het ouderschapsplan kan alleen slagen als de ouders met respect met elkaar omgaan en het belang van de kinderen laten prevaleren. En dus fase 2 écht hebben afgesloten. 

    Omgangsregeling  
    Kinderen behoren nooit te kiezen tussen hun ouders. Het is niet goed om aan kinderen te vragen bij welke ouder zij willen wonen. De ouders kiezen óf (na deskundig advies) de rechter.  
    Er bestaat een interessante aanpak, die samenkomt in het programma Kinderen in Echtscheiding Situatie (KIES). Het doel is om zoveel mogelijk kinderen recht te doen in de mogelijkheden van zorg en begeleiding wanneer zij te maken hebben met de scheiding van hun ouders. 
    Wiggers Mediation hanteert deze methode bij advisering aan ouders over de wensen van hun kinderen. 
    KIES-coaches begeleiden kinderen individueel en in groepen.  Voor meer info.: www.opgroeiwinkel.nl 


    Kinderalimentatie
    De wetgever gaat er vanuit dat kinderen niet de dupe mogen worden van de scheiding van hun ouders. 
    Daarom wordt bij de bepaling van kinderalimentatie eerst aan de hand van de netto inkomsten van de ouders op het moment van de scheidingsmelding berekend wat de behoefte van de kinderen is: de kinderalimentatiebehoefte. 
    Vervolgens wordt de draagkracht van de ouders berekend. Daar rolt dan uit hoeveel de kinderalimentatie is. Vervolgens wordt rekening gehouden met het verblijf van de kinderen. Afhankelijk van die verzorging kan een korting op de kinderalimentatie worden toegepast. 

    Op grond van de wet hebben kinderen recht op een bijdrage in hun levensonderhoud tot hun 21ste verjaardag. Zodra een kind 18 jaar is, gaat de alimentatie niet naar de verzorgende ouder, maar naar het kind. Dat wordt verwoord in het Ouderschapsplan.

    De kinderalimentatie is geen inkomsten en niet fiscaal aftrekbaar. Wel kan soms een bedrag in mindering worden gebracht op het inkomen.  

    Partneralimentatie
    Het recht op alimentatie ontstaat als een van de echtgenoten niet in zijn/haar levensonderhoud kan voorzien. 
    Afhankelijk van de duur van het huwelijk is de 
    partneralimentatie maximaal 12 jaar na het einde van het huwelijk. Deze termijn wordt verkort tot maximaal de duur van het huwelijk als de duur van het huwelijk niet meer bedraagt dan 5 jaar en uit het huwelijk geen kinderen zijn geboren. 

    Alimentatie kan ook worden afgekocht of worden omgezet in andere voordelen (bijv. woongenot of doorbetalen van de hypotheekrente). 
    Partneralimentatie is fiscaal te verrekenen, maar ook fiscaal belast. 
    Ziet men af van partneralimentatie en de alimentatiegerechtigde doet een beroep op de gemeente in het kader van de Wet werk en bijstand, dan kan de gemeente de ex-partner financieel aanspreken. 

    Belangrijke documenten
    Voor een scheidingsverzoek moet u documenten leveren, die niet ouder zijn dan 3 maanden:

    • Uittreksel gemeentelijke basisadministratie van u beiden.
    • Uittreksel uit het huwelijksregister.
    • Geboortebewijzen kinderen.
    • Kopie geldig legitimatiebewijs ouders en kinderen.

    [powr-form-builder id=20d2df7e_1551306516]

Fase 1:
In fase 1 koos u beiden voor elkaar. 

Fase 2:
In fase 2 bent u gekomen toen uw relatie niet meer “okay” was. Velen komen in deze fase sluimerend terecht. Anderen van de ene op de andere dag. De liefdesrelatie is niet meer wederzijds. Er ontstaan irritaties en ruzies, die niet meer opwegen tegen het in stand laten van de relatie. Een van de partners zal dan zeggen dat zij/hij wenst te scheiden. Dat is dan de scheidingsmelding. 
Het is belangrijk om die fase 2 nu als afgesloten te zien en er alles aan doen om die fase afgesloten te houden. U richt u zich op wat gaat komen en de nieuwe toekomst en uitdaging. 
Wederzijds respect is het sleutelwoord.

Fase 3:
In fase 3 gaat u zaken regelen:

  • De vermogensrechtelijke situatie, uw schulden en bezittingen, zoals de koopwoning, in de  Vaststellingsovereenkomst (ofwel convenant).
  • Zijn er kinderen, dan moet een Ouderschapsplan worden gemaakt en moet de communicatie tussen de ouders goed worden geregeld. 



Fase 4:
Fase 4 kenmerkt zich door nieuwe verhoudingen en nieuwe of andere verantwoordelijkheden.  

De Vaststellingsovereenkomst. 
Tijdens de mediation maakt u afspraken met uw partner. Deze worden door de mediator vastgelegd in een overeenkomst. De mediator draagt zorg dat afspraken op een fatsoenlijke manier tot stand komen.  Als u voor de wet gehuwd bent wordt deze overeenkomst samen met het scheidingsverzoek aan de rechter voorgelegd. Maar bent u niet voor de wet gehuwd, dan is inschakeling van de rechter niet noodzakelijk. 

Onderwerpen van bespreking zijn onder meer:  

  • Woning, koopwoning of huurwoning.
  • Wie waar gaat wonen.
  • Wie de woning verlaat en wanneer.
  • Inboedel.
  • Schulden en spaartegoeden.
  • Pensioenrechten.
  • Alimentatie (partner en/of kinderen).
  • Verzorging kinderen (het Ouderschapsplan).
  • Kwijting en decharge.
  • Verschillen van mening. 


Het ouderschapsplan
Ouders met minderjarige kinderen moeten als zij gaan scheiden een ouderschapsplan maken. De mediator maakt deze aan de hand van de wensen van de ouders. 

In het ouderschapsplan moeten de afspraken over:

  • Over de verdeling van de verzorging en opvoeding van de kinderen;
  • De kosten van de verzorging en opvoeding van de kinderen (de zogeheten kinderalimentatie);
  • De communicatie tussen ouders als het om de kinderen gaat.



Belangrijk is dat de ouders het ouderschapsplan niet als vrijblijvend zien, maar als harde afspraak tussen de ouders enerzijds en de kinderen anderzijds. Kinderen zijn gebaat bij één lijn die de ouders stellen dus een identieke uitleg geven aan wat in het ouderschapsplan is opgenomen.   

Is de communicatie tussen de ouders niet goed, dan zullen daarover afspraken moeten worden gemaakt. Het ouderschapsplan kan alleen slagen als de ouders met respect met elkaar omgaan en het belang van de kinderen laten prevaleren. En dus fase 2 écht hebben afgesloten. 

Omgangsregeling  
Kinderen behoren nooit te kiezen tussen hun ouders. Het is niet goed om aan kinderen te vragen bij welke ouder zij willen wonen. De ouders kiezen óf (na deskundig advies) de rechter.  
Er bestaat een interessante aanpak, die samenkomt in het programma Kinderen in Echtscheiding Situatie (KIES). Het doel is om zoveel mogelijk kinderen recht te doen in de mogelijkheden van zorg en begeleiding wanneer zij te maken hebben met de scheiding van hun ouders. 
Wiggers Mediation hanteert deze methode bij advisering aan ouders over de wensen van hun kinderen. 
KIES-coaches begeleiden kinderen individueel en in groepen.  Voor meer info.: www.opgroeiwinkel.nl 


Kinderalimentatie
De wetgever gaat er vanuit dat kinderen niet de dupe mogen worden van de scheiding van hun ouders. 
Daarom wordt bij de bepaling van kinderalimentatie eerst aan de hand van de netto inkomsten van de ouders op het moment van de scheidingsmelding berekend wat de behoefte van de kinderen is: de kinderalimentatiebehoefte. 
Vervolgens wordt de draagkracht van de ouders berekend. Daar rolt dan uit hoeveel de kinderalimentatie is. Vervolgens wordt rekening gehouden met het verblijf van de kinderen. Afhankelijk van die verzorging kan een korting op de kinderalimentatie worden toegepast. 

Op grond van de wet hebben kinderen recht op een bijdrage in hun levensonderhoud tot hun 21ste verjaardag. Zodra een kind 18 jaar is, gaat de alimentatie niet naar de verzorgende ouder, maar naar het kind. Dat wordt verwoord in het Ouderschapsplan.

De kinderalimentatie is geen inkomsten en niet fiscaal aftrekbaar. Wel kan soms een bedrag in mindering worden gebracht op het inkomen.  

Partneralimentatie
Het recht op alimentatie ontstaat als een van de echtgenoten niet in zijn/haar levensonderhoud kan voorzien. 
Afhankelijk van de duur van het huwelijk is de 
partneralimentatie maximaal 12 jaar na het einde van het huwelijk. Deze termijn wordt verkort tot maximaal de duur van het huwelijk als de duur van het huwelijk niet meer bedraagt dan 5 jaar en uit het huwelijk geen kinderen zijn geboren. 

Alimentatie kan ook worden afgekocht of worden omgezet in andere voordelen (bijv. woongenot of doorbetalen van de hypotheekrente). 
Partneralimentatie is fiscaal te verrekenen, maar ook fiscaal belast. 
Ziet men af van partneralimentatie en de alimentatiegerechtigde doet een beroep op de gemeente in het kader van de Wet werk en bijstand, dan kan de gemeente de ex-partner financieel aanspreken. 

Belangrijke documenten
Voor een scheidingsverzoek moet u documenten leveren, die niet ouder zijn dan 3 maanden:

  • Uittreksel gemeentelijke basisadministratie van u beiden.
  • Uittreksel uit het huwelijksregister.
  • Geboortebewijzen kinderen.
  • Kopie geldig legitimatiebewijs ouders en kinderen.
[powr-form-builder id=20d2df7e_1551306516]

Echtscheiding mediation

Van fase 1 naar fase 2, naar fase 3 en daarna fase 4 Recent heeft u besloten de stap te zetten: de beëindiging van uw huwelijk of (geregistreerd) partnerschap. Daardoor bent u gekomen in fase 3.
Echtscheiding mediation
Echtscheiding mediation €0,00
Altijd een mogelijkheid voor een oplossing
Geen verschillende offertes opvragen, direct ruime keus
Direct aan de slag met betaalbare producten en diensten
Veel zorg en aandacht voor de (kleine) problemen die ontstaan als mensen in conflict zijn

    Fase 1:
    In fase 1 koos u beiden voor elkaar. 

    Fase 2:
    In fase 2 bent u gekomen toen uw relatie niet meer “okay” was. Velen komen in deze fase sluimerend terecht. Anderen van de ene op de andere dag. De liefdesrelatie is niet meer wederzijds. Er ontstaan irritaties en ruzies, die niet meer opwegen tegen het in stand laten van de relatie. Een van de partners zal dan zeggen dat zij/hij wenst te scheiden. Dat is dan de scheidingsmelding. 
    Het is belangrijk om die fase 2 nu als afgesloten te zien en er alles aan doen om die fase afgesloten te houden. U richt u zich op wat gaat komen en de nieuwe toekomst en uitdaging. 
    Wederzijds respect is het sleutelwoord.

    Fase 3:
    In fase 3 gaat u zaken regelen:

    • De vermogensrechtelijke situatie, uw schulden en bezittingen, zoals de koopwoning, in de  Vaststellingsovereenkomst (ofwel convenant).
    • Zijn er kinderen, dan moet een Ouderschapsplan worden gemaakt en moet de communicatie tussen de ouders goed worden geregeld. 



    Fase 4:
    Fase 4 kenmerkt zich door nieuwe verhoudingen en nieuwe of andere verantwoordelijkheden.  

    De Vaststellingsovereenkomst. 
    Tijdens de mediation maakt u afspraken met uw partner. Deze worden door de mediator vastgelegd in een overeenkomst. De mediator draagt zorg dat afspraken op een fatsoenlijke manier tot stand komen.  Als u voor de wet gehuwd bent wordt deze overeenkomst samen met het scheidingsverzoek aan de rechter voorgelegd. Maar bent u niet voor de wet gehuwd, dan is inschakeling van de rechter niet noodzakelijk. 

    Onderwerpen van bespreking zijn onder meer:  

    • Woning, koopwoning of huurwoning.
    • Wie waar gaat wonen.
    • Wie de woning verlaat en wanneer.
    • Inboedel.
    • Schulden en spaartegoeden.
    • Pensioenrechten.
    • Alimentatie (partner en/of kinderen).
    • Verzorging kinderen (het Ouderschapsplan).
    • Kwijting en decharge.
    • Verschillen van mening. 


    Het ouderschapsplan
    Ouders met minderjarige kinderen moeten als zij gaan scheiden een ouderschapsplan maken. De mediator maakt deze aan de hand van de wensen van de ouders. 

    In het ouderschapsplan moeten de afspraken over:

    • Over de verdeling van de verzorging en opvoeding van de kinderen;
    • De kosten van de verzorging en opvoeding van de kinderen (de zogeheten kinderalimentatie);
    • De communicatie tussen ouders als het om de kinderen gaat.



    Belangrijk is dat de ouders het ouderschapsplan niet als vrijblijvend zien, maar als harde afspraak tussen de ouders enerzijds en de kinderen anderzijds. Kinderen zijn gebaat bij één lijn die de ouders stellen dus een identieke uitleg geven aan wat in het ouderschapsplan is opgenomen.   

    Is de communicatie tussen de ouders niet goed, dan zullen daarover afspraken moeten worden gemaakt. Het ouderschapsplan kan alleen slagen als de ouders met respect met elkaar omgaan en het belang van de kinderen laten prevaleren. En dus fase 2 écht hebben afgesloten. 

    Omgangsregeling  
    Kinderen behoren nooit te kiezen tussen hun ouders. Het is niet goed om aan kinderen te vragen bij welke ouder zij willen wonen. De ouders kiezen óf (na deskundig advies) de rechter.  
    Er bestaat een interessante aanpak, die samenkomt in het programma Kinderen in Echtscheiding Situatie (KIES). Het doel is om zoveel mogelijk kinderen recht te doen in de mogelijkheden van zorg en begeleiding wanneer zij te maken hebben met de scheiding van hun ouders. 
    Wiggers Mediation hanteert deze methode bij advisering aan ouders over de wensen van hun kinderen. 
    KIES-coaches begeleiden kinderen individueel en in groepen.  Voor meer info.: www.opgroeiwinkel.nl 


    Kinderalimentatie
    De wetgever gaat er vanuit dat kinderen niet de dupe mogen worden van de scheiding van hun ouders. 
    Daarom wordt bij de bepaling van kinderalimentatie eerst aan de hand van de netto inkomsten van de ouders op het moment van de scheidingsmelding berekend wat de behoefte van de kinderen is: de kinderalimentatiebehoefte. 
    Vervolgens wordt de draagkracht van de ouders berekend. Daar rolt dan uit hoeveel de kinderalimentatie is. Vervolgens wordt rekening gehouden met het verblijf van de kinderen. Afhankelijk van die verzorging kan een korting op de kinderalimentatie worden toegepast. 

    Op grond van de wet hebben kinderen recht op een bijdrage in hun levensonderhoud tot hun 21ste verjaardag. Zodra een kind 18 jaar is, gaat de alimentatie niet naar de verzorgende ouder, maar naar het kind. Dat wordt verwoord in het Ouderschapsplan.

    De kinderalimentatie is geen inkomsten en niet fiscaal aftrekbaar. Wel kan soms een bedrag in mindering worden gebracht op het inkomen.  

    Partneralimentatie
    Het recht op alimentatie ontstaat als een van de echtgenoten niet in zijn/haar levensonderhoud kan voorzien. 
    Afhankelijk van de duur van het huwelijk is de 
    partneralimentatie maximaal 12 jaar na het einde van het huwelijk. Deze termijn wordt verkort tot maximaal de duur van het huwelijk als de duur van het huwelijk niet meer bedraagt dan 5 jaar en uit het huwelijk geen kinderen zijn geboren. 

    Alimentatie kan ook worden afgekocht of worden omgezet in andere voordelen (bijv. woongenot of doorbetalen van de hypotheekrente). 
    Partneralimentatie is fiscaal te verrekenen, maar ook fiscaal belast. 
    Ziet men af van partneralimentatie en de alimentatiegerechtigde doet een beroep op de gemeente in het kader van de Wet werk en bijstand, dan kan de gemeente de ex-partner financieel aanspreken. 

    Belangrijke documenten
    Voor een scheidingsverzoek moet u documenten leveren, die niet ouder zijn dan 3 maanden:

    • Uittreksel gemeentelijke basisadministratie van u beiden.
    • Uittreksel uit het huwelijksregister.
    • Geboortebewijzen kinderen.
    • Kopie geldig legitimatiebewijs ouders en kinderen.
    [powr-form-builder id=20d2df7e_1551306516]

Fase 1:
In fase 1 koos u beiden voor elkaar. 

Fase 2:
In fase 2 bent u gekomen toen uw relatie niet meer “okay” was. Velen komen in deze fase sluimerend terecht. Anderen van de ene op de andere dag. De liefdesrelatie is niet meer wederzijds. Er ontstaan irritaties en ruzies, die niet meer opwegen tegen het in stand laten van de relatie. Een van de partners zal dan zeggen dat zij/hij wenst te scheiden. Dat is dan de scheidingsmelding. 
Het is belangrijk om die fase 2 nu als afgesloten te zien en er alles aan doen om die fase afgesloten te houden. U richt u zich op wat gaat komen en de nieuwe toekomst en uitdaging. 
Wederzijds respect is het sleutelwoord.

Fase 3:
In fase 3 gaat u zaken regelen:

  • De vermogensrechtelijke situatie, uw schulden en bezittingen, zoals de koopwoning, in de  Vaststellingsovereenkomst (ofwel convenant).
  • Zijn er kinderen, dan moet een Ouderschapsplan worden gemaakt en moet de communicatie tussen de ouders goed worden geregeld. 



Fase 4:
Fase 4 kenmerkt zich door nieuwe verhoudingen en nieuwe of andere verantwoordelijkheden.  

De Vaststellingsovereenkomst. 
Tijdens de mediation maakt u afspraken met uw partner. Deze worden door de mediator vastgelegd in een overeenkomst. De mediator draagt zorg dat afspraken op een fatsoenlijke manier tot stand komen.  Als u voor de wet gehuwd bent wordt deze overeenkomst samen met het scheidingsverzoek aan de rechter voorgelegd. Maar bent u niet voor de wet gehuwd, dan is inschakeling van de rechter niet noodzakelijk. 

Onderwerpen van bespreking zijn onder meer:  

  • Woning, koopwoning of huurwoning.
  • Wie waar gaat wonen.
  • Wie de woning verlaat en wanneer.
  • Inboedel.
  • Schulden en spaartegoeden.
  • Pensioenrechten.
  • Alimentatie (partner en/of kinderen).
  • Verzorging kinderen (het Ouderschapsplan).
  • Kwijting en decharge.
  • Verschillen van mening. 


Het ouderschapsplan
Ouders met minderjarige kinderen moeten als zij gaan scheiden een ouderschapsplan maken. De mediator maakt deze aan de hand van de wensen van de ouders. 

In het ouderschapsplan moeten de afspraken over:

  • Over de verdeling van de verzorging en opvoeding van de kinderen;
  • De kosten van de verzorging en opvoeding van de kinderen (de zogeheten kinderalimentatie);
  • De communicatie tussen ouders als het om de kinderen gaat.



Belangrijk is dat de ouders het ouderschapsplan niet als vrijblijvend zien, maar als harde afspraak tussen de ouders enerzijds en de kinderen anderzijds. Kinderen zijn gebaat bij één lijn die de ouders stellen dus een identieke uitleg geven aan wat in het ouderschapsplan is opgenomen.   

Is de communicatie tussen de ouders niet goed, dan zullen daarover afspraken moeten worden gemaakt. Het ouderschapsplan kan alleen slagen als de ouders met respect met elkaar omgaan en het belang van de kinderen laten prevaleren. En dus fase 2 écht hebben afgesloten. 

Omgangsregeling  
Kinderen behoren nooit te kiezen tussen hun ouders. Het is niet goed om aan kinderen te vragen bij welke ouder zij willen wonen. De ouders kiezen óf (na deskundig advies) de rechter.  
Er bestaat een interessante aanpak, die samenkomt in het programma Kinderen in Echtscheiding Situatie (KIES). Het doel is om zoveel mogelijk kinderen recht te doen in de mogelijkheden van zorg en begeleiding wanneer zij te maken hebben met de scheiding van hun ouders. 
Wiggers Mediation hanteert deze methode bij advisering aan ouders over de wensen van hun kinderen. 
KIES-coaches begeleiden kinderen individueel en in groepen.  Voor meer info.: www.opgroeiwinkel.nl 


Kinderalimentatie
De wetgever gaat er vanuit dat kinderen niet de dupe mogen worden van de scheiding van hun ouders. 
Daarom wordt bij de bepaling van kinderalimentatie eerst aan de hand van de netto inkomsten van de ouders op het moment van de scheidingsmelding berekend wat de behoefte van de kinderen is: de kinderalimentatiebehoefte. 
Vervolgens wordt de draagkracht van de ouders berekend. Daar rolt dan uit hoeveel de kinderalimentatie is. Vervolgens wordt rekening gehouden met het verblijf van de kinderen. Afhankelijk van die verzorging kan een korting op de kinderalimentatie worden toegepast. 

Op grond van de wet hebben kinderen recht op een bijdrage in hun levensonderhoud tot hun 21ste verjaardag. Zodra een kind 18 jaar is, gaat de alimentatie niet naar de verzorgende ouder, maar naar het kind. Dat wordt verwoord in het Ouderschapsplan.

De kinderalimentatie is geen inkomsten en niet fiscaal aftrekbaar. Wel kan soms een bedrag in mindering worden gebracht op het inkomen.  

Partneralimentatie
Het recht op alimentatie ontstaat als een van de echtgenoten niet in zijn/haar levensonderhoud kan voorzien. 
Afhankelijk van de duur van het huwelijk is de 
partneralimentatie maximaal 12 jaar na het einde van het huwelijk. Deze termijn wordt verkort tot maximaal de duur van het huwelijk als de duur van het huwelijk niet meer bedraagt dan 5 jaar en uit het huwelijk geen kinderen zijn geboren. 

Alimentatie kan ook worden afgekocht of worden omgezet in andere voordelen (bijv. woongenot of doorbetalen van de hypotheekrente). 
Partneralimentatie is fiscaal te verrekenen, maar ook fiscaal belast. 
Ziet men af van partneralimentatie en de alimentatiegerechtigde doet een beroep op de gemeente in het kader van de Wet werk en bijstand, dan kan de gemeente de ex-partner financieel aanspreken. 

Belangrijke documenten
Voor een scheidingsverzoek moet u documenten leveren, die niet ouder zijn dan 3 maanden:

  • Uittreksel gemeentelijke basisadministratie van u beiden.
  • Uittreksel uit het huwelijksregister.
  • Geboortebewijzen kinderen.
  • Kopie geldig legitimatiebewijs ouders en kinderen.
[powr-form-builder id=20d2df7e_1551306516]
Wij slaan cookies op om onze website te verbeteren. Is dat akkoord? Ja Nee Meer over cookies »